23 april 2018 - Larie di Nuevocasa

Ik vraag me af van niet

Ik zat de afgelopen tijd weer in een “ik vraag me van alles af-fase”. Overkomt me weleens. Is ook niks mis mee, volgens mij. Kan je nieuwe inzichten brengen. Sterke impulsen geven. Hangt natuurlijk wel een beetje af van wat je je dan afvraagt. Met de vraag: “Waarom zijn de kozijnen bij de buren groen?”, zul je niet zo gauw tot grensverleggende gedachten komen. Een vraagstuk als: ”Waarom kakken die duiven m’n auto onder?” kan een zeker biologisch belang hebben. Maar tot een andere blik op de wereld zal het niet leiden, durf ik hier te beweren. Je kunt je ook pijnlijke dingen afvragen. Ik had dat laatst toen iemand vertelde dat ‘ie een zogenoemde cystoscopie had ondergaan. Ik wist niet wat dat was en heb er nu spijt van dat ik ’t weet. Zal er niet teveel over zeggen, je moet denken aan het checken van je blaas. Maar dan via een ingang die ikzelf niet zo gauw zou kiezen. Vanaf die dag ben ik een sterk voorstander van het “Je even helemaal niks afvragen”;-) Op een hele andere manier pijnlijk, is ook mogelijk. Ik denk dan een minirijtje van 2 mensen met een halfvol boodschappenmandje bij de kassa van de Plus. Een dame die zelf vindt dat ze ’t enorm druk heeft begint halverwege de rij met hondenbrokken al omzichtig te vragen of er asjeblieft een kassa bij kan. Daar vraag ik me dan dus dingen bij af. Bijvoorbeeld hoe het is gesteld met het geduld van de winkelende Nederlander. Of hoe erg ’t is als je 3 minuten in wacht staat om af te rekenen. En of de opgejaagde “kassa d’r bij” mensen zelf in de gaten hebben hoe raar dat overkomt. Ik vraag me af van niet ;-) 

Half uur van je leven

Gelukkig duurt dat afvragen nooit zo lang, ’t is maar een fase, hè. Toch heb ik er nog eentje. Hoeveel half uurtjes lifetime ben ik in totaal kwijt wegens het drinken van alcohol? Was on the news van heb ik jou daar. Haalde zelfs ’t 8 uur journaal. Komt erop neer dat je voor ieder glaasje jajum dat je tot je neemt, een half uur van je leven inlevert. Ook al drink je maar 1 neutje. Is in ’n laboratorium onderzocht! Als ik dan terugdenk, heb ik alleen al in de kantine van ons mooie clubje Eendracht al een aanzienlijk stuk van m’n leven naar de knoppen geholpen. Sterker nog, statistisch bekeken ben ik er al niet meer. Spot ik dan met de natuurwetten, vraag ik me af. En hoe zit ’t dan met de slogan “Geniet, maar drink met mate”? Je weet als genietend Nederlander zo onderhand toch niet meer waar je aan toe bent! Daarom denkt nuevocasa dat we er verstandig aan doen goede nota te nemen van ’t onderzoek, mag best lijkt me. Maar mijn tip is ’t hele verhaal daarna rap naast ons neer te leggen en over te gaan tot de orde van de dag. Liefst in de kantine natuurlijk, met een glaasje van ’t een of ’t ander ;-)


Wim Kroon

Dan zouden we ’t glas kunnen heffen ter nagedachtenis aan Wim Kroon, voormalig voetbaltrainer van ons clubje Eendracht. Afgelopen week stond in de Gelderlander z’n overlijdensadvertentie. Toen ik zag dat het correspondentieadres aan de Dikkeboomweg in het Waterkwartier was, wist ik dat het om Wim Kroon, de trainer moest gaan. Ik herinner me een oefenmeester (mooi woord) die meer een motivator was, dan een fijnzinnige tacticus. Eentje met pit. Die vond dat je in de rust je thee vol moest storten met suikerklontjes want dat gaf energie. En een trainer die iets met vrouwen had. Nou hadden meer trainers dat, maar Wim gaf de vrouw een serieuze plek gaf in de toen nog erg mannelijke voetbalwereld. Dat zit zo. Wim’s vrouw Stien zat regelmatig naast ‘m op de bank tijdens de wedstrijden van ’t eerste. En niet voor spek en bonen, bleek al snel. Toen onze spits - dacht dat ‘t om Marcel de Groot ging – er in de ogen van Stien niet veel van bakte, stootte ze Wim aan. “Je moet die van de Groot d’r uut halen, die raakt geen bal!”. Drie minuten later zat onze spits op de bank naast Stien. Echt gebeurd, denk ik. In dat opzicht was Wim Kroon z’n tijd vooruit. Respect voor een trainer die toen al de vrouw in de voetbalsport voor vol aanzag en niet als decorstuk zoals nog steeds wekelijks in Voetbal Inside te aanschouwen is. Al denk ik niet dat Wim Kroon zich daar al te veel over afgevraagd zal hebben. Mooi mens, hij ruste in vrede.

nuevocasa


Deel dit bericht:




Overige